Dingen die ik mis aan het borstvoeding geven

Dagelijks krijg ik er wel mee te maken op sociaal media (kan ook niet anders met alle moeder groepen op Facebook): Borstvoeding. En wat mis ik het! Zoals je al kon lezen in de vorige post, ben ik pas gestopt met het geven van borstvoeding aan Ajdin. Wegens de gevoelige boobs tijdens de zwangerschap was het voor mij niet uit te houden en niet leuk voor ons beide om met tegenzin te voeden. In dit artikel beschrijf ik wat ik enorm mis aan het borstvoeding geven.

De beste voedingsbron voor mijn kind,
Ik blijf het zeggen: dat borstvoeding het beste is wat ik aan mijn kind kan geven en ben daarom zeer dankbaar dat ik een super productie had, ondanks de keizersnee, kwam het meteen opgang. En had ik altijd meer dan genoeg melk, in de vriezer had ik altijd een hele voorraad.

Het altijd bij de hand hebben van een troostmiddel,
Ajdin slaapt pas sinds kort zonder borst. Daarvoor was hij niet in slaap te krijgen zonder mijn borst.. En nee, hij had geen honger, maar het was voor hem het troostmiddel, zijn veilige plekje na een lange dag waar hij veilig in slaap kon vallen. Binnen no time sliep hij. Of als ie viel, zijn dagje niet had, doorkomende tandjes, taaaadaaa.. mama´s borst deed het juiste werk.. Net magie!

Het waren onze fijne mama – kind momenten,
zijn lieve lach en zijn stralende oogjes die mij heel lief aankeken, onbetaalbaar. Samen knuffelen, in slaap vallen en de geborgenheid. We hebben zonder de borst ook fijne momenten samen, maar tijdens het geven van borstvoeding is het net dat extraatje, extra bonus punten, meeeer liefde en hechte band tussen moeder en kind.

De verplichte rustmomenten,
Die mis ik ook heel erg. Vooral als ik nog werk had te doen in huis of koken, kind ging op dat moment voor. Samen lekker op de bank hangen en voeden! Heerlijke excuus was dat, haha.

Het nooit hoeven te regelen of ik genoeg flesvoeding bij me had,
heeeerlijk, want mijn melkfabriek had ik altijd bij me. Altijd op het juiste temperatuur. Tenzij ik weg moest zonder kind, dan moest ik wel even kolven voor de kleine man. Maar ik was nooit lang weg, dus dat scheelde. Geen gekloot met de flesjes en de kolfapparaat.

Nieuwe week, nieuwe post. Update: week 35

 

0759d00053f6c1ea110608f5ad7574f7Schuldig, schuldig en nog eens schuldig.. maar met een goede reden: een zwangere moeder met een dreumes. Begrijpelijk, toch? Vanochtend had ik even tijd en zin om te rommelen op de blog, dus snel een update geplaatst. Wel ben ik druk bezig op Instagram, volg me daar als het je leuk lijkt en blijf daar op de hoogte van de dagelijkse stuff. Heel jammer dat ik er niet aan toe kom om te bloggen en heb echt helemaal niks geschreven over de afgelopen paar maanden. Laatste post was in mei, oh mah gosh! En zoveel leuke dingen inmiddels gebeurd. Misschien dat ik er nog een post over ga schrijven, maar dat zie ik nog wel. Wel een korte update hieronder hoe het gaat met de zwangerschap, babykamer en de borstvoeding.

● Morgen alweer 35 weken zwanger, waar blijft de tijd? Met de buikbaby en mij gaat alles gelukkig goed. Ik heb, net zoals bij de eerste zwangerschap, bijna geen kwaaltjes. Af en toe wat maagzuur dat naar bovenkomt en best wel moe. Gelukkig gaat de kleine man af en toe naar oma en kan ik even bijkomen. Deze week ben ik voor het laatst bij de verloskundige en ga dan onder begeleiding van de gynaecoloog verder in het ziekenhuis. Ik ben heel benieuwd hoe de tweede bevalling zal gaan, een geplande keizersnee of toch vaginaal? We will see. Hoop dat het vaginaal gaat lukken, het herstel duurt veel korter en vind de keizersnee niet heel handig met een dreumes.

 

bv● Inmiddels zijn we gestopt met de borstvoeding: Ik hoopte dat ik de kleine man nog borstvoeding kon blijven geven tijdens de zwangerschap, maar helaas. Ik moest ermee stoppen omdat het erg gevoelig en pijnlijk was. We hebben toch goed volgehouden tot 1,5 jaar. (En nee, hij krijgt zeker geen opvolgmelk etc.) Ik ben benieuwd of hij straks nog bij me wil drinken samen met zijn broertje.

● Ook de babykamer en alle babyspullen staan klaar, alle kleertjes gewassen en staan mooi te hangen in de kast, ein-de-lijk. Moet er niet aandenken dat ik er nog paar weken nog mee moest wachten. Ik kan nu rustig slapen en mochten we onverwacht naar het ziekenhuis gaan, hoef ik er niet meer over na te denken.

 

Voor zover de update.

Liefs x

Oh, my blog..

Ik was het helemaal vergeten dat ik nog een blog heb. Ik heb voor mezelf nu écht een wekelijkse ‘to do’ gemaakt, dat ik minimaal een keer een post plaats. Ik vind het heel erg jammer dat ik bijna geen tijd meer heb voor bloggen, ik vond het altijd zo leuk, mijn stukje internet, mijn verhalen.

In de tussentijd zijn zoveel leuke dingen gebeurd en heb er niks over geschreven. Balen! Maar er zijn prioriteiten: mijn kleine, lieve, drukke dreumes. 

Hij zit momenteel in de Principes-sprong, best een lastige als ik eerlijk mag zijn, heeft 2 doorkomende tandjes weer en heeft heel veel mama-honger, dus je raadt het al: ik heb echt geen tijd om alleen naar de wc gaan, laat staan in alle rust achter de laptop. Door de zwangerschap, ik ben inmiddels al 18.4 weken, ben ik ook heel snel moe en moet er niet aan denken dat ik nog achter de laptop een bericht moet schrijven.

Maar vandaag ben ik ervoor gaan zitten en lekker schrijven over de afgelopen periode. Er zijn leuke dingen gebeurd, maar ook minder leuke dingen, alles heeft een reden he! Ik wil niet over de minder leuke dingen schrijven, maar me richten op al het goede en positieve in het leven.

De minder leuke dingen kan je soms niet veranderen en moet je laten voor wat het is, dat is het beste voor ieder.

Geniet van het leven

 

Lentekriebels

De lente, hét seizoen! Heerlijk! Naar buiten zonder jas, festivals, barbecueën in de tuin en natuurlijk een zonnebril op! De natuur begint weer wakker te worden, de eerste jonge diertjes zijn al geboren. Het is al op en top lente!

In de lente geef je de tuinman een schop.

Lees verder